Circulaire kansen in het oog van de orkaan

Een project aanbesteden lijkt een beetje alsof je weet dat er een orkaan op komst is. Als projectleider moet je er voor zorgen dat alles is vastgetimmerd, vast gesjord en dat iedereen weet wat hij moet doen. Het project mag niet “gegrepen” worden door de orkaan en weg waaien. Je bent dan alle controle kwijt en overgeleverd aan wat er komen gaat… en dat wil iedereen koste wat kost voorkomen.

Het vaststellen van de aanbestedingsdatum is de aankondiging dat er een orkaan op komst is. Zo vlak voor de aanbestedingsdeadline is het een gekkenhuis. Iedereen rent door elkaar heen, de laatste orders worden gegeven, de mouwen worden opgestroopt en alles wordt nog 1x gecontroleerd. Gek genoeg is het altijd hetzelfde liedje…. alle flexibiliteit wordt uit het project gehaald. Alles zit vast in protocollen en afspraken en er is geen rek meer over. De rek is uit het elastiek. Alleen op deze manier zijn de krachten van de natuur blijkbaar te overwinnen.

Het windstille oog

Maar in iedere orkaan zit dat windstille “oog”. Je weet wel, dat moment van schijnbare rust waarbij je heel even op adem kunt komen. Het “oog” bij aanbestedingen is de Alcatel-termijn van 20 dagen.

Alcatel-termijn: De aanbestedende dienst moet alle inschrijvers in staat stellen om bezwaar aan te tekenen tegen de gunningsbeslissing. Dit betekent dat de aanbestedende dienst eerst een mededeling met de gunningsbeslissing, in ieder geval elektronisch, verstuurt aan alle inschrijvers. Na 20 dagen gaat de aanbestedende dienst tot (definitieve) gunning over en kan hij de overeenkomst sluiten, als er geen bezwaren zijn ontvangen.

Dan doet iedereen dus even 20 dagen niets….

Er wordt door de aannemer niets bestelt, niets ontworpen, hooguit wordt er achter de schermen gesleuteld aan het zoeken naar manschappen voor de uitvoering. Stel nu dat je in deze periode een dag reserveert waarbij zowel de opdrachtgever als de (beoogde) opdrachtnemer om de tafel gaan en stap voor stap het werk nog eens doornemen. Maar dan vanuit een andere kijk op het werk. Een duurzamere kijk op het werk. Vanuit opdrachtgevers kant zou je nog eens kunnen kijken welke keuzes precies gemaakt zijn. Hoe zijn die tot stand gekomen? Je komt soms tot verrassende inzichten als de “druk” er een beetje af is. Vanuit de opdrachtnemers kant: welke kansen zien ze om het werk op onderdelen op een positieve en groene manieren te verbeteren? Een aannemer (lees: iedere aannemer!) heeft in dat stadium van het werk al een risicodossier gemaakt. Neem dat eens door… over welke risico’s hebben we het dan en bij wie liggen die (en waarom). Hoe zouden we hierbij meer in gezamenlijkheid kunnen optrekken?

Wat kan er mis gaan?

Samen even door het project “wandelen” en kijken naar de keuzes die er gemaakt zijn. Immers, je hebt beiden hetzelfde doel en misschien komt het de samenwerking alleen maar ten goede.  Iedereen wil een goed stuk werk afleveren dat de krachten tijdens de uitvoering op het gebied van prestaties, risico’s en kosten kan doorstaan. Helemaal mooi zou het zijn als je samen ook nog kansen ziet om het project circulairder te maken. Ja, want zo vlak voor een aanbesteding durfde natuurlijk niemand meer zijn vinger op te steken (toch?). Geen tijd, te groot risico en teveel gedoe… Tijdens de uitvoering is er ook geen tijd meer. Dan moet het af. Tijd is geld en tijd om te experimenteren is er niet. Maar in het oog van de orkaan is die tijd er wel. Beperkt, maar toch… Je zou daar even bij elkaar kunnen komen om het over circulariteit te hebben. Wat kan er mis gaan? Alles ligt al vast: de prijs, de planning maar hoe gaaf zou het zijn als je toch kans zou zien iets te verbeteren.

Eigenlijk moeten we dit experiment gewoon eens aangaan. Alleen wie neemt de eerste stap? Wat mij betreft zou dat prima een aannemer kunnen zijn. Maar dan wel eentje die al een circulair hart heeft. Hij kan de risico’s en kansen het beste inschatten en de opdrachtgever op een goede manier over de streep trekken. Een opdrachtgever die de eerste stap zet kan ook. Maar dan geldt hetzelfde als bij de aannemer. Er moet ook hier focus en toewijding op circulair gebied zijn.

Maar, wat let je… kom eens in beweging en kijk eens of dit gaat werken? Ik ben heel benieuwd naar de resultaten – dus deel die!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: