Een rekenvergoeding betalen is het einde van Emvi!

Het invoeren van een rekenvergoeding voor aannemers die inschrijven bij aanbestedingen is symptoombestrijding. Het is het bestrijden van klachten, zonder hierbij de oorzaak van de klachten weg te nemen. Je moet wat aan de oorzaak doen! MKB Infra roept op tot de invoering van een rekenvergoeding ik denk dat dit gevolgen gaat hebben voor het gebruik van Emvi bij aanbestedingen. Misschien als je er op een ander manier naar kijkt is er wel een oplossing.

Wat wil MKB Infra graag?

Gelet op de stijging van tenderkosten vindt MKB Infra, dat het verstrekken van een rekenvergoeding nadrukkelijk op de agenda van elke aanbesteding moet staan. Ze hebben   in het onderstaande (concept) voorstel uitgewerkt hoe dat er uit zou kunnen komen te zien. Kijk voor het hele MKB Infra manifest even op hun website.

Grootte-klasse (in euro’s)

Tabel A

Tabel B

Tabel C

in %

in %

in %

van 0 tot 200.000

1,5

2

nvt

van 200.000 tot 500.000

1

1,6

nvt

van 500.000 tot 1.000.000

0,6

1,2

nvt

van 1.000.000 tot 2.000.000

0,4

0,8

1,5

van 2.000.000 tot 5.000.000

0,3

0,6

1,2

boven 5.000.000

0,3

0,6

0,9

Geen vergoeding voor aanbestedingen conform de Standaard RAW op basis van de laagste prijs.

Tabel A = Emvi aanbestedingen
Tabel B = UAV-GC en DC aanbestedingen
Tabel C = BVP aanbestedingen (boven de 1.000.000)

Voorwaarden voor uitkering:

  •  Basis voor de hoogte van de tendervergoeding is de gemiddelde inschrijfprijs
  •  De laagste inschrijver/de inschrijver met de EMVI-score ontvangt geen tendervergoeding.

Welke gevolgen heeft dat voor middelgrote gemeenten?

Middelgrote gemeenten besteden jaarlijks voor enkele tientallen miljoenen euro’s aan. Meestal hebben deze gemeenten werken met een gemiddelde omvang van tussen de 3 en 5 ton per werk en worden hierbij 3 tot 5 aannemers uitgenodigd. Het blijft een beetje natte vinger werk, maar voor het gemak ben je dus €5.000,- per aanbestedende aannemer kwijt. Bij een gemiddelde aanbesteding met 4 aannemers ben je dus €15.000,- kwijt. Natuurlijk gaan niet alle werken met een Emvi de markt op, maar ik denk toch wel z’n stuk of 15 a 20 per jaar. Dat is dus in totaal €300.000,- per jaar! Dat is serieus geld…
Een interessante vraag is dus “Krijg je nu wel waar voor je geld?”. Het wordt wel uitgegeven, maar je krijgt er NIETS voor terug. Immers het is een vergoeding voor aannemers waarvan de plannen gewoon in de prullenbak verdwijnen. Je kunt er op wachten dat de politiek hier vragen over gaat stellen. “Dus als we op laagste prijs aanbesteden ‘besparen’ we €300.000,- per jaar en krijgen we dus eigenlijk 1 werk gratis” Probeer dat maar eens uit te leggen… dat gaat gewoon niet.
Heel zwart-wit gezegd denk ik dat het invoeren van een rekenvergoeding het einde gaat betekenen van Emvi aanbestedingen. Er zullen krachten gaan spelen die nog gerichter gaan sturen op aanbesteden op laagste prijs. Een verontrustende ontwikkeling, zeker nu ik al merk dat Emvi het steeds lastiger begint te krijgen op de werkvloer. De energie is er een beetje uit om op Emvi aan te gaan besteden. Het is ingewikkeld en je doet het eigenlijk nooit goed. Het levert intern discussies op rondom de wijze van beoordelen en discussies met aannemers waarom men op die manier beoordeeld is. In plaats dat het je energie oplevert, kost het je alleen maar energie.

Wat zou een oplossing kunnen zijn?

Als je geen rekenvergoeding wilt betalen dan kun je overwegen het aannemers makkelijker te maken om in te schrijven. De manier om dat te doen is om aan te besteden op laagste prijs. Aannemers zien dat ook graag en ook opdrachtgever zijn hier blij mee omdat ze dan alle expertise die ze bezitten in het contract kunnen stoppen. Maar ergens moeten de extra kwaliteiten van de aannemer nog wel een plek krijgen in het aanbestedingsproces. Emvi was hier bij uitstek geschikt voor alleen zit het op een verkeerde plek in het aanbestedingsproces. Stel nu, dat je na de aanbesteding op laagste prijs om de tafel gaat met de geselecteerde aannemer om samen naar optimalisaties te kijken in het contract. Niet zoals nu halsoverkop, gehaast en snel starten maar even de tijd nemen om te kijken naar eventuele optimalisaties. Denk aan extra CO2 reductie of bijvoorbeeld een nog efficiëntere uitvoering. Maar misschien nog wel meer om elkaar wat beter te leren kennen. Het zou mooi zijn wanneer eventuele optimalisaties passen binnen de financiële ruimte die vaak nog wel zit tussen de raming en de inschrijving. In de praktijk wordt die ruimte tijdens de uitvoering vaak ook weer uitgegeven. Alleen noemen we het dan ‘meerwerk’ maar als we aan de voorkant geweten hadden dat we die werkzaamheden mee wilde meenemen hadden we die in het bestek meegenomen. Het wordt dus na de gunning een soort van bouwteam. De eerste reactie die ik had was: “Aanpassingen na de aanbesteding? Die gaan geld kosten!”. Ja, dat is zeker waar maar Emvi werkt ook kosten verhogend. Immers, de kwaliteit die de aannemer in zijn Emvi laat zien wordt via een fictieve korting ook betaald. Verder moet je het vrij simpel houden. Je zit aan tafel met een aannemer en je bekijkt samen de werkzaamheden die moeten worden uitgevoerd. Je hebt als opdrachtgever de volledige controle op wat er gebeurd. Wil je een bepaalde aanpassing niet, dan doe je het niet en voer je gewoon de werkzaamheden conform het bestek uit. Je zult als opdrachtgever wel echt ruimte moeten maken in de planning voor het voeren van deze optimalisatiedialoog. Hier geen ruimte voor maken richting de aannemer schaadt het wederzijdse vertrouwen.

Pas je dan helemaal geen Emvi meer toe? Zeker wel, maar alleen in die gevallen waarbij je als opdrachtgever aan het begin van een project echt de inventiviteit van de markt nodig hebt. Het is voor iedere gemeente om dat voor zichzelf te bepalen. Uiteindelijk gaat het om vertrouwen en een goede dialoog tussen opdrachtgever en opdrachtnemers. De tijd is wat mij betreft rijp om elkaar hierop aan te spreken.

www.lubberhuizen.wordpress.com

 

3 Thoughts to “Een rekenvergoeding betalen is het einde van Emvi!”

  1. Er druppelen al wat reacties binnen via LinkedIn. Het zou wel eens tot speculatieve inschrijvingen kunnen leiden… mmm. Ik zie hier ook wel een gevaar in zitten. Zijn er misschien nog beter voorstellen?

  2. mooi idee van Peter Hassink via LinkedIn: Zomaar een wild idee voor een beoordelingsmethode (om discussie bij weging achteraf te voorkomen): de inschrijvers elkaar laten beoordelen… Stel je hebt 5 inschrijvers en iedere inschrijver beoordeeld de vier andere aanbiedingen door deze een ranking te geven. De beoordelingen leveren dan een totaalranking op die vervolgens gecombineerd wordt met de inschrijfsom, deze combinatie moet dan duidelijk maken wat de beste aanbieding is. Dit kan geen discussie opleveren, want de inschrijvers hebben immers zelf het beste plan uitgekozen. En omdat ze het zelf beoordeeld hebben, weten ze ook waarom het beste plan beter is dan hun eigen plan. Indirect levert het ook weer ideeën op voor de volgende aanbesteding. Dit zijn zomaar een aantal voordelen die mij te binnen schieten. Er zullen ongetwijfeld ook nog nadelen zijn, die mogen anderen bedenken ;-). Indien dit idee sowieso niet toepasbaar is, hoop ik dat het in ieder geval inspiratie bied voor een beoordelingsmethode dat wel voor alle partijen acceptabel is.

  3. rabc2015

    Ten eerste je kan een simpel probleem simpel houden , of je gaat extrapoleren en daardoor niet bestande beelden scheppen. Jij extrapoleert waardoor er getallen uitkommen die voor geen enkele OG passen. (een OG is of kleiner of groter) Dus begin met simpel houden:
    Werk van 4 ton is € 4.000 per opvolger : 4 inschrijvers = 3 porties = € 12.000 op diezelfde 4 ton is en blijft gemiddeld 3 % ‘extra'(?) te betalen kosten. Maar ik heb die “extra” bewust tussen quotes gezet want denk je werkelijk dat die door de inschrijver gemaakte kosten (zonder een uitbetaling) uit een plukboom komen? Die kosten betaal je ook als je geen portie uitkeert omdat de AK van die inschrijver dan hoger zijn. Het is dan ook onzin te denken dat je een werk gratis krijgt als je die porties niet betaald. (Je was dus bijna van plan de politiek een totaal verkeerd beeld voor te schotelen) Ik vind het alleen maar positief als die betaling keihard zichtbaar wordt. Dat maakt een OG emvi-bewust en zou n.m.m. zelfs onderdeel moeten vormen van de motivering om wel of niet tot emvi te komen. (of dat wordt uitbetaald of niet maakt geen verschil).
    Een andere discussie is of emvi -aanbesteding wel of niet zinvol is. Maar dat is een losstaande discussie waartoe je in je eind van je verhaal wel gewoon de kern aangeeft hoe jij en ik daar ook tegenaan kunnen kijken.
    Voor sommigen werken is dat goed denkbaar bij andere werken is dat een zinloze exercitie.
    NB: een ON heeft altijd al het recht om na de inschrijving na te denken over een betere aanpak dan begroot. Maar dat voordeel vloeit wel in de knip van de ON. Dat vangt de OG niet.
    Blijft dus over de financiële gevolgen van bestekswijzigingen, maar dat recht om daarover te spreken heb je al bij elk werk.
    gr Ron

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.