Fikkie steken om duurzame doelen te bereiken.

Soms moet je gewoon ergens beginnen. Gewoon door een fikkie te gaan stoken. Niet te groot want dan brand je misschien wel alle goede initiatieven tot de grond toe af… “Fikkie steken” is te vergelijken met een transitie. Een transitie is een plotselinge verandering binnen organisaties of binnen de samenleving. Naast heel veel gedoe en stress levert een transitie vaak ook mooie dingen op om trots op te zijn. Een extreem voorbeeld is de watersnoodramp in 1953. Rampzalig en je wenst het niemand toe. Maar wat heeft het opgeleverd? Uiteraard de Deltawerken en we staan nu bekend als ‘HET’ land dat expert is bij waterbouwprojecten. We worden ingevlogen om vanuit het perspectief van “watermanagement” te helpen bij het ontwerpen en bouwen van de hoogwaterbescherming van Venetië en het masterplan van New Orleans na de verwoeste orkaan Katrina (2005).

Wat zou nu onze eigen “ramp” zijn binnen de overheid die ervoor gaat zorgen dat we nog meer met circulariteit en duurzaamheid aan de slag gaan? Wat moet er bij wijze van spreken in de brand vliegen voordat we in beweging gaan komen? Als overheid hebben we een belangrijke voorbeeldfunctie.  We zouden wat meer mogen beseffen dat we (jij dus!) soms meer invloed hebt dan je denkt. Maar het is wel zaak om vanuit de overheid dat vuurtje (in onszelf) te blijven voeden en verder aan te wakkeren en aan te jagen.

Hoe gaat dat dan?

Juist om dat eerst vuurtje op te gaan stoken heb je binnen een organisatie een soort van blaasbalg, een ‘aanjaagteam’ nodig. Dat ervoor gaat zorgen dat de nodige circulaire stappen worden gezet en de eerste fikkies worden gestookt. Alleen al de pretoogjes bij de betrokken medewerkers wanneer ze beseffen dat ze binnen de organisatie ’buiten de lijntjes’ aan het kleuren zijn. Er zijn makkelijk gave projecten aan te wijzen om o.a. veel minder CO2 te verstoken en om grondstoffen her te gebruiken. “Maar dat fikkie stoken, is dat niet gevaarlijk dan?” Ach, we gaan zeker onze vingers een keer branden maar we zijn allemaal verstandige mensen met vakkennis die weten wat ze aan het doen zijn.

Met welke projecten kun je zoal aan de slag gegaan?  

Je kunt als overheid per direct aan de slag gaan met projecten rondom bijvoorbeeld asfalt, om uit te zoeken hoe je grondstoffen beter kunnen hergebruiken. Of beter nog, hoe kun je ervoor zorgen dat het langer blijft liggen! En denk eens aan een zoutstrooier die vaak elke tien jaar wordt ingeruild voor een nieuwe. Je zou eens kunnen overwegen om er eentje helemaal circulair te maken door hem te refurbishen. Hierbij worden alle versleten onderdelen vervangen en/of opgeknapt en wordt er een totaal verbeterde software-module toegevoegd. Hierdoor kan hij makkelijk weer 10 tot 12 jaar mee.

En wat te denken van al het vrijkomende berm- en slootmaaisel. Er is al heel veel mogelijk met bermgras alleen je loopt er steeds tegen aan dat het vaak een logistiek probleem is. Daar moet iets slims op te bedenken zijn door het “verdienmodel” anders in te richten.  Een laatste voorbeeld is de verlichting langs onze wegen. Als je beseft dat een flinke gemeente makkelijk 30.000 lichtmasten beheert en een provincie feitelijk “slechts” een fractie hiervan (zeg ff 5000). Zouden er dan geen andere afspraken te bedenken zijn waarbij marktpartijen nog beter met de overheid gaan samenwerken om het beheer en onderhoud van deze masten slimmer te organiseren? Veel circulaire vraagstukken zijn in feite dus samenwerkingsvraagstukken.

Koppelen van de juiste partijen op het juiste moment

Het is opvallend dat iedereen op zoek is naar de “zuivere” definitie van circulariteit. Het idee lijkt te bestaan dat als je weet wat deze is, je dan ook pas iets met circulariteit binnen je project kunt gaan doen. Maar is dat ook wel zo? Ik krijg er een beetje het “kip-ei” gevoel bij. Iemand heeft al eens uitgezocht dat er meer dan 114 verschillende definities zijn van circulariteit. Dus ik denk dat een definitie hierbij niet gaat helpen.

Misschien is er nog wel een definitie, -nummer 115- te bedenken. Eentje die meer aangeeft hoe je het kunt organiseren: “Het koppelen van de juiste partijen, met de juiste ideeën, op het juiste moment.” Maar het zou ook heel goed kunnen zijn dat deze ook al bestaat.

Wat de definitie ook is het komt er hoe dan ook op neer dat je gewoon moet beginnen. Kijken wat er kan en rekening houden met wat er soms even niet kan. “Voorzichtig een fikkie aansteken en langzaam het vuurtje groter proberen te maken”.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: